Allereerst allemaal een geweldig gelukkig nieuwjaar gewenst!!!

Ten tweede, ik stop ermee. Zo, dat komt misschien even rauw op je dak vallen maar het zat er toch al een beetje aan te komen.

Ik blog bijna nooit meer, ben te druk met andere dingen. Wel lees ik af en toe nog met jullie mee (omdat ik weinig reacties plaats wil dat niet zeggen dat ik niet meelees) en schrijf ik af en toe op mijn hyves, het is voor mij wat overzichtelijker om alles op 1 plek te houden (in dit geval op hyves).

Mocht je nieuwsgierig zijn, neem gerust eens een kijkje op http://sagasuus.hyves.nl/

Ik wens iedereen veel plezier met alles wat er op je pad komt en wie tot ooit!

Groetjes,

Suus

In de gang ligt Freddie. Freddie ligt lekker warm in het hooi in een konijnenhok. Freddie is heerlijk in dromenland. Freddie is geen konijntje maar een Griekse landschildpad en hij is niet van mij…

Vanochtend om half 9 was het een luid kabaal toen de leerlingen de school binnenstormde. ”Juf, juf, meester! We hebben een schildpad gevonden!” En inderdaad, ze hielden een schildpad in hun handen en al snel werd deze onder onze neus geduwd.

Na wat navraag gedaan te hebben bleek dat leerlingen hem hadden gevonden en hebben in eerste instantie hem een dag of 2 laten liggen (stelletje bangerikken    ). Uiteindelijk heeft er een de stoute schoenen aangedaan, hem opgepakt en mee naar school genomen. De juffen en meesters weten er vast wel raad mee…… niet dus!

Na een discussie (is ie dood of leeft hij nog?) hebben we hem in een wasteiltje gedaan met een warm doekje en zijn we maar gewoon aan de slag gegaan. Wel nog even gebeld naar een dierenopvang of dierenambulance maar die kwamen niet voor een schildpad, we moesten het zelf maar uitzoeken.    Inmiddels heeft juf Suus hem Freddie genoemd en staat hij met naam en toenaam vermeld in de nieuwsbrief.

Juf Suus vond het zielig en is aan het bellen geslagen. Van het kastje naar de muur werd ik gestuurd en uiteindelijk heb ik hem meegenomen naar huis.

Inmiddels weet ik ook zeker dat hij leeft. Ik heb vanmiddag rondgebeld (ben een paar uur zoet geweest) en zij wisten zeker dat hij nog leefde maar in winterslaap was. Inmiddels heeft hij zijn pootjes ingetrokken dus bewegen doet hij wel.

Freddie ligt in de gang te slapen. In het warme hooi, in een konijnenhok. Morgen mag hij weer mee naar school waar hij eindelijk wordt opgehaald door de dierenbescherming en hij naar een opvanghuis mag.

Ben benieuwd waar de kids morgen mee komen…

Hier ben ik dan! Ik weet het, grote schande, het is een tijd geleden dat ik heb gepost. En ja, de reden druk is flauw, achterhaald maar helaas wel de grote waarheid. Ik vind dat ik jullie wel een verklaring schuldig ben voor mijn afwezigheid waarvan ik vrees dat die nog wel langer kan duren en wat ook niet de laatste keer zal zijn.

Op mijn werk is het vreselijk druk en ben ‘s avonds pas erg laat thuis (ik ben tegenwoordig blij als we voor 20 uur gegeten hebben) en natuurlijk mijn grote knutselbehoefte. Ik scrap, maak kaartjes, fimo af en toe, maak sieraden, hou mijn site bij, ga zondag beginnen met glaskralen branden. Ik zou eigenlijk niet zoveel hobby’s moeten aanhouden maar ik vind het allemaal zo vreselijk leuk!

Ook met mijn winkeltje (website) ben ik erg druk en sta ook op meerdere beurzen binnenkort. Voor een beurs moet veel geregeld worden en dat gaat gewoon even voor. Wat ik ook erg leuk vind is dat er wat meer vraag naar mijn sieraden is, ik krijg wat meer opdrachten en bestellingen, echt super om te doen allemaal maar dat kost ook tijd (tijd die ik voorheen aan bloggen besteedde).

Voorlopig stop ik nog niet maar ik ben er wel erg weinig, gewoon omdat mijn prioriteiten ergens anders liggen op het moment (en ik lees nog wel mee hoor, vind ik erg leuk).

Ik hoop dat jullie het begrijpen…

Mmm, ik kruip nog eens lekker weg onder de schone, frisse lakens. Lekker uitslapen op zaterdagochtend, heerlijk.

x91x92Suus, euh, ik geloof dat we last hebben van een muis op zolder.x92x92
x92x92Een muis?x92x92 Half slaperig kom ik overeind, kijk op de wekker (half 9) en bedenk me, hij is een man, die kan dat vast wel alleen opknappen. Ik laat me weer vallen en al gauw verschijnt er weer een gelukzalige glimlach op mijn gezicht.

Vriendlief stommelt de trap af en komt even later weer boven.
x92x92Euh, Suus, moet ik dit alleen gaan doen?x92x92

Er klinkt een diepe zucht vanuit het bed.

x91x92Oke, ik kom al!x92x92

Verdorie, denk ik nog, ik lag net zo lekker. Ik stap op het koude laminaat en neem niet de moeite me aan te kleden en stommel achter vriendlief aan.

Eenmaal op zolder hoor ik het ook, geritsel en het lijkt uit een van de dozen op de stelling te komen. We kijken elkaar aan, uit welke doos komt het? Na een tijdje goed geluisterd te hebben zegt vriendlief:x92x92Ik geloof dat hij niet in een doos zit maar bovenop die map.x92x92 Direct daarna klinkt het geritsel weer en we schrikken allebei. Een ladder is snel gehaald en vriendlief klimt erop en kijkt me aan:x92x92Een piepklein spitsmuisje, hoe krijgen we die te pakken?x92x92

x91x92Tsja, euh, weet ik veel, muizenval?x92x92

x91x92Vriendlief kijkt weer naar het muisje en zijn gezicht veranderd en hij buigt verder naar voren.

x91x92Wat is er? Wat zie je?x92x92 vraag ik nieuwsgierig.

x91x92Volgens mij is het geen muis maar een vogel!x92x92

Dat wil ik zien! Met grote angst (hoogtevrees) betreed ik de ladder en ja, er zit een klein vogeltje, een musje, klem tussen een map.

Intussen doet mijn vriend handschoenen aan en legt voorzichtig een map weg. Hij laat zich makkelijk pakken, zo verzwakt is hij. Snel haal ik een handdoek om hem in te leggen zodat hij lekker warm wordt en daar sta ik als een echte vogelmama met een schattig klein vogeltjes in mijn handen. Eenmaal beneden pakken we een oud konijnenhok en leggen daar de handdoek met het vogeltje in, een bakje water en wat brood.

Het arme beestje vecht tegen de slaap en geeft er uiteindelijk aan toe. Intussen ben ik druk met het verzinnen van een naam en verheug me op het verzorgen van het vogeltje vandaag.

Een uurtje later is het al een heel ander beestje geworden. Hij begint te hupsen en water te drinken.

x91x92Kijk!, roep ik, Hij klimt tegen de tralies op! Euh, wacht eens, hij probeert er doorheen te gaanx85. Hij is er doorheen, pak hem!x92x92

Met handschoenen aan krijgt vriendlief, na een kleine achtervolging, het vogeltje te pakken die hem direct in zijn vinger bijt.

Samen gaan we naar buiten en laten het vogeltje vrij. Met glazige ogen roep ik nog:

x91x92Nou, ik was toch zijn vogelmama, ik wilde hem verzorgen en had hem al een naam gegeven en die vogelkooitjes zijn heus niet zo duur enx85

Er verschijnt een glimlach op de mond van mijn vriend.

x91x92Gekkie, ouwe wereldverbeteraar. Kom, we gaan koffie en thee drinken.x92x92

Zoals de meesten wel weten werk ik als juf (dit jaar groep 4, superleuk!). Ik werk op een kleurrijke school en daarmee bedoel ik dat onze leerlingen overal vandaan komen. Een potpourri van culturen en dat is fantastisch. Zeg nu zelf, wie viert er nu en Sinterklaas en Kerst, en het Suikerfeest en het Offerfeest, nou?

Er kleeft echter ook een nadeel aan het werken op een kleurrijke school en dat nadeel begint altijd vlak voor de aanvang van het nieuwe schooljaar. Rond dat tijdstip vind ik altijd een klassenlijst van mijn nieuwe, toekomstige klas. Ik neem hem mee naar mijn bureau en begin de namen te lezen. Nou ja, ik probeer het want daar begint het probleem. De namen van onze leerlingen komen dus ook uit verschillende culturen en ik heb werkelijk waar geen flauw idee hoe ze je moet uitspreken.

Na wat tongbrekende momenten besluit ik het op te geven en te wachten tot de eerste schooldag. De kinderen willen hun arme, onwetende, slecht-in-namen-juf toch wel helpen?

Daar is hij dan, de eerste schooldag en alle kindertjes zitten braaf aan hun nieuwe tafeltje (zenuwachtig als ze zijn). Ik begin met het lezen van de namen en spreek het meeste verkeerd uit maar geduldig en behulpzaam als ze zijn helpen ze me direct (en ik schrijf hun naam fonetisch op zodat ik nog even kan spieken).

Dan kom ik bij een jongetje waarvan ik geen idee heb hoe ik zijn naam moet uitspreken. Ik zeg zijn naam en dan:

Juf          :”Zeg ik je naam zo goed?”
Jongetje  :”Weet ik niet.”
Juf          :”Hoe moet ik je naam dan zeggen?”
Jongetje  :Haalt zijn schouders op.
Juf          :”Hoe heet je dan?”
Jongetje  :”Weet ik niet.”
Juf          :”Vertel me dan maar hoe jij altijd je naam zegt.”
                Jongetje:”Nou, ik heb 5 maniertjes…”
Juf          :Begint inwendig te zuchten maar er verschijnt ook
                een grijns op haar gezicht. ”Weet je, 
                denk er maar even over na, dan kom ik zo wel
                bij je terug.”

Uiteindelijk heb ik een maniertje gevonden hoe ik zijn naam kan uitspreken en voorlopig hou ik het daar even bij, die andere vier maniertjes komen wel een keer…

Peinzend zit ik aan mijn roze bureau met de envelop voor me. Ik heb hem al diverse malen door mijn handen laten glijden en van alle kanten bekeken. Hij is oud, vergeeld en gekreukeld. Het is een envelop met een keurig vierkantje in de rechterbovenhoek zodat je weet waar je de postzegel moet plakken. In het midden staat een adres getypt, zo te zien met een oude typmachine. Het adres is Duits en mij volledig onbekend.

Waar komt die envelop vandaan? Waarom ligt hij bij mij op tafel? Nou, op dat laatste weet ik het antwoord gelukkig wel. Een tijdje terug kreeg ik van mijn moeder een oude ketting met granaatkraaljes. De ketting was gebroken en ik mocht hem verder slopen om er iets nieuws van te maken voor mezelf. Ik kreeg er een envelop bij met losse kraaltjes, afkomstig van de ketting en die envelop intrigeert me.

Kijk, ik zou natuurlijk gewoon aan mijn moeder kunnen vragen hoe ze eraan komt. Grote kans dat ze daar een antwoord op heeft maar zo eenvoudig ligt dat niet.

1. Ik ben blond en vergeet dat dus gewoon om te vragen.
2. Er is ook een grote kans dat ze geen idee heeft (maar ja, dat weet je pas als je het gevraagd hebt).
3. Als ik het weet gaat het mysterieuze aan de envelop eraf. Dan is het gewoon een envelop geworden die slechts een beetje oud is. Sterker, grote kans dat hij dan bij het oud papier belandt.

Nee, dat kan ik die envelop niet aan doen maar toch, hij intrigeert me. En ik kan ook niet goed tegen verrassingen en wil graag altijd het naadje van de kous weten. In dat opzicht zou het beter zijn om mijn zoektocht toch maar door te zetten.

Zucht, ik word soms zo moe van mezelfx85

Zin in een uitje?

Aanstaande zondag 31 augustus staat Saga Suus met haar sieraden, handgemaakte kralen en een leuke beursaanbieding op de kunst en creatiefmarkt op slot Zeist.

Op deze markt vind je te kust en te keur van verschillende kunstwerken, creatieve hobby’s en materiaal om zelf aan de slag te gaan.

Wat te doen in de kraam van Saga Suus?
* Prachtige sieraden om te bekijken en te kopen om dan lekker zelf te dragen;
* Beursaanbieding! Vanuit een verrassende, onverwachte hoek;
* Win een prachtig, handgemaakt sieraad dat speciaal voor jou wordt ontworpen;
* Aanbiedingen;
* Gezelligheid!

Dus, waar wacht je nog op? Snor je vrienden, familie, kennissen op en zet het alvast in je agenda.

Tot zondag!

Psssst! Alvast even sneaken wat er zoal in mijn kraampje ligt? www.sagasuus.nl

Nieuws, ik heb nieuws! Wil je weten wat voor een nieuws allemaal? Wordt dan lid van de nieuwsbrief van Saga Suus! Stuur een mail naar sieraden@sagasuus.nl en vertel dat je lid wilt worden. De rest gaat vanzelf.

Ik ben ook maar een mens en snap heel goed dat je geen zin hebt in een overvolle mailbox, spam of dat soort dingen. Ik kan je gerust stellen dat dat met de nieuwsbrief van Saga Suus ook niet het geval is.

De nieuwsbrief komt uit zodra er ook daadwerkelijk nieuws is (waarom zou ik iedere dag/week/maand iets uitbrengen als er niks te melden valt?). Hiermee voorkom je volle mailboxen en blijven de nieuwsbrieven interessant. Het kan dus zo zijn dat je een nieuwsbrief ontvangt, dan een paar weken niet en dan weer eens eentje en een week later weer een. Het is maar net wat er te melden valt.

Heeft dit je nog niet over de streep getrokken? Wacht, er is meer………………………………………

Als je lid wordt van de nieuwsbrief blijf je niet alleen op de hoogte van Saga Suus maar je weet ook als eerste wanneer de aanbiedingen komen en je komt in aanmerking voor speciale kortingen en acties die alleen bestemd zijn voor nieuwsbrieflezers!

Nou, geen twijfel meer he, lid worden! Stuur een mail naar sieraden@sagasuus.nl en zeg dat je lid wilt worden en alles gaat vanzelf.

Graag tot mails!

Het is schandalig, ik weet het. Hoe lang ben ik hier niet geweest? Lang, heel erg lang. Mijn afwezigheid had een reden en wel dit:

www.sagasuus.nl

Kom gauw eens kijken of je dat een goede reden vindt!